Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ταινιες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ταινιες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 2 Ιουνίου 2013

Τα «παιδικά» που μεγάλωσαν γενιές και γενιές

Η νοσταλγία των παιδικών χρόνων ανασύρει μνήμες από την εποχή που η ελληνική τηλεόραση ήταν στα σπάργανα και...
τα «παιδικά» δεν έμοιαζαν σε τίποτα με τα σημερινά.

Η δεκαετία του '80 (και λίγο πριν - λίγο μετά) άφησε βαθιά το στίγμα της στα πιτσιρίκια που μεγάλωσαν με την κρατική, και πολύ καλά έκανε! Ποτέ τα καρτούν δεν ήταν καλύτερα...

 Την ώρα που μια σειρά από κλασικά κινούμενα σχέδια, όπως τα Transformers και τα Στρουμφάκια, έχουν μετατραπεί σε υποθέσεις εκατομμυρίων ευρώ και άλλα αναβιώνουν και πάλι στους μικρούς μας δέκτες, όπως η μυθολογία των Thundercats, ας ρίξουμε μια ματιά στα παραγνωρισμένα αριστουργήματα της χρυσής εποχής της παιδικής τηλεόρασης. 


 Τα τηλεοπτικά αρχεία είναι γεμάτα από «διαμαντάκια» παλιότερων εποχών, με τα καρτούν που περιλαμβάνονται στη λίστα μας να αφήνουν αναγκαστικά έξω κορυφαία δείγματα παιδικής μαγείας, όπως τους θρύλους των κινουμένων σχεδίων που συνεχίζουν να παράγουν επεισόδια (Looney Tunes κ.λπ.).

Τετάρτη 8 Μαΐου 2013

Αστερίξ ο Γαλάτης

Το κόμικ έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 100 γλώσσες και διαλέκτους. Έχει κάνει 280 εκατομμύρια πωλήσεις σε όλο τον κόσμο. Ίσως αποτελεί το πιο δημοφιλές γαλλικό κόμικ στον πλανήτη και οικείο ανάγνωσμα σε κατοίκους όλων των ηλικιών ανά την Ευρώπη.Τρία από τα βιβλία έχουν γίνει ταινίες, αρκετά έχουν γίνει κινούμενα σχέδια και βιντεοπαιχνίδια. 
Ας απολαύσουμε το "Αστερίξ ο Γαλάτης" που είναι το πρώτο τεύχος του Αστερίξ, από τους Ρενέ Γκοσινί (σενάριο) και Αλμπέρ Ουντερζό (σχέδιο), με τη μορφή κινουμένων σχεδίων.

Σάββατο 29 Δεκεμβρίου 2012

Ευγένιου Τριβιζά, «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία - Ένα δέντρο, μια φορά»

.... Σ' ένα άχαρο πεζοδρόμιο μιας πολύβουης πολιτείας ήταν κάποτε ένα άσχημο παραμελημένο δέντρο. Κανείς δεν το πρόσεχε. Κανείς δεν το φρόντιζε. Κανείς δεν του έδινε την παραμικρή σημασία. Τα φύλλα του είχαν μαραζώσει, είχαν πέσει από καιρό κι είχε απομείνει γυμνό, σκονισμένο και καχεκτικό. 
.... Ήταν κι ένα παιδί. Τις μέρες έκανε δουλειές του ποδαριού. Τα βράδια κοιμόταν στο πάτωμα ενός κρύου πλυσταριού στην αυλή ενός εγκαταλελειμμένου κτιρίου με ετοιμόρροπα μπαλκόνια. Κανείς δεν το πρόσεχε. Κανείς δεν το φρόντιζε. Κανείς δεν του έδινε την παραμικρή σημασία. Τα μάγουλά του είχαν χλωμιάσει, τα χέρια του είχαν ροζιάσει, τα μάτια του είχαν γεμίσει θλίψη.