Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΟΝΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΟΝΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 19 Μαρτίου 2014

Το φτηνό το κρέας, τα σκυλιά το τρώνε

Μερικά πράγματα δεν ξέρεις πώς να τα πιάσεις. Μετά το πρώτο σοκ, είπα να ξεχάσω το περιστατικό. Να προσποιηθώ πως δεν είναι εδώ και δεν με στοιχειώνει. Αν δεν πιστεύεις στα στοιχειά, ενδέχεται να σε προσπεράσουν. Μα έλα που τριγυρνάει στο μυαλό, το σκεπάζω να κοιμηθεί κι όλο ξυπνάει:  

172 ευρώ. 
Δεν είναι τιμή smart phone σε ευκαιρία, δεν είναι φτηνό αεροπορικό εισιτήριο, δεν είναι βόας, δεν είναι κροταλίας. Είναι μηνιαίος μισθός. Δεν είναι η απαράδεκτη αμοιβή του ξεχασμένου πια πρόσφυγα, στη Μανωλάδα. Τόσα καθαρίζει το μήνα, καθηγήτρια, που μόλις αποφοίτησε, σε αθηναϊκό φροντιστήριο. 
Έξι μέρες τη μέρα, 5 μέρες τη βδομάδα. 
Μπορεί να διδάσκει και τα δικά σας παιδιά. 
Μπορεί να τα στέλνετε εκεί γιατί ο τύπος που έχει το σχολείο, κατέβασε τις τιμές κι έγινε ανταγωνιστικός. 
Και μπορεί στο ίδιο φροντιστήριο να δουλεύει και κάποιος παλιός καθηγητής, με παιδιά που πρέπει κι αυτά να μορφωθούν, αν ξεχάσουμε πως θέλουν και να φάνε και να πάνε στο παιδίατρο. ‘Ισως να χρειάζονται και ορθοδοντικό ή κάποιον ειδικό θεραπευτή. Κι αυτός ο καθηγητής, θα βλέπει την πιτσιρίκα και θα τρέμει. Και θα κάνει ότι του λένε. Και θα διδάσκει κι αυτός τα παιδιά μας.

Δεν πρόκειται για λάθος. Ξαναρώτησα τον πατέρα της νεαράς. Κι επειδή συνέχισα να αμφιβάλλω, επανήρθα μετά από μέρες. Μήπως και τ’ ονειρεύτηκα; Αλλά όχι. Τα 172 ευρώ, είναι ακόμα εδώ. Είναι πολύ πιο αληθινά από το πρωτογενές πλεόνασμα και την ανάπτυξη που έρχεται.

Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου 2014

Το μανιφέστο του αφοσιωμένου γονιού


Ούτε κι εγώ ξέρω  πόσες φορές έχω ευχηθεί μέχρι τώρα να υπήρχε ένα βιβλίο με “οδηγίες χρήσης”  ή, ακόμα καλύτερα, ένα “λυσάρι για γονιούς”, που να περιέχει όλα τα πιθανά ζητήματα που υπάρχει περίπτωση να συναντήσεις, μαζί με τις λύσεις τους φυσικά. Ζούμε και σε μια κουλτούρα που μας εκπαιδεύει συστηματικά στην ανοησία της ισοπέδωσης του κανόνα, στη λογική πως ότι δεν συμπεριλαμβάνεται στο αναμενόμενο είναι ένδειξη “προβλήματος” που απαιτεί να βρούμε “λύση”, σαν να είναι οι άνθρωποι ηλεκτρικές συσκευές που θα σε καλύψει η εγγύηση του κατασκευαστή ή θα τις πας για επισκευή στο άψε – σβήσε και  μετά όλα θα διορθωθούν, μέχρι την  επόμενη “βλάβη”…
To κουπί της μάνας
Όπως όλοι οι  γονείς γνωρίζουν,  οι περισσότεροι κανόνες φαίνονται λειψοί  όταν δοκιμάζονται στην αλήθεια της πραγματικής ζωής.  ’Οταν  πάνε να στριμώξουν ντε και   καλά την ιδιαίτερη προσωπικότητα κάθε παιδιού – και κάθε γονιού –  σε ένα καλούπι.
Κι αυτή η αγωνία  μας  να “βρούμε  λύσεις” και “να κάνουμε  το καλύτερο” εδώ και τώρα έχει συχνά τα αντίθετα αποτελέσματα,  γιατί συχνά μέρος της όποια “λύσης” ενός θέματος είναι η προσέγγιση με την ήρεμη ματιά της αποδοχής, χωρίς πιέσεις, ‘πρέπει”  και καταναγκασμούς. Αλλιώς καταλήγεις να νιώθεις άδειος, κενός και ξεζουμισμένος, ο τέλειος συνδυασμός  για να δημιουργηθούν περισσότερα προβλήματα, ακόμα  κι  εκεί που δεν υπήρχαν!

Τρίτη 12 Νοεμβρίου 2013

Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΓΟΝΙΟΥ ΜΕ ΤΟ ΔΑΣΚΑΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

Πολλές φορές, οι γονείς παραπονιούνται ότι η επαφή τους με το δάσκαλο του παιδιού τους δεν είναι όπως θα ήθελαν. Άλλες φορές θεωρούν ότι δεν καταλαβαίνει το παιδί τους, άλλοτε ότι εξαντλεί την αυστηρότητά του σε αυτό ή ότι το αδικεί. Κάποιες φορές δυσφορούν με τη μεγάλη ποσότητα της ύλης που του βάζει για το σπίτι ή και για τη συμπεριφορά του, αν π.χ. φωνάζει ή του κάνει διαρκώς παρατηρήσεις, του επιβάλλει τιμωρίες, δεν το ενθαρρύνει κ.ά.


Από την πλευρά τους, οι δάσκαλοι συχνά θεωρούν ότι οι γονείς παρεμβαίνουν στο έργο τους, είναι επιφυλακτικοί απέναντί τους και δεν λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους αυτά που τους λένε. Στις τακτικές συγκεντρώσεις δεν παρευρίσκονται. Επίσης, αναφέρουν ότι για κάθε δυσκολία που παρουσιάζει το παιδί στο σχολείο με ευκολία μερικοί γονείς αποδίδουν την ευθύνη  στο δάσκαλο. Έτσι, συχνά, του υποδεικνύουν τι να κάνει. 

Πράγματι, σε κάποιες περιπτώσεις -ευτυχώς λίγες- η συνεργασία γονιών-δασκάλων  δεν είναι ικανοποιητική. Τότε, η ευθύνη βαραίνει και τις δυο πλευρές. 

Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 2013

ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

 


Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου.
Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της ζωής για τη ζωή.
Δημιουργούνται διαμέσου εσένα, αλλά όχι από σένα.
Κι αν και βρίσκονται μαζί σου, δεν σου ανήκουν.

Μπορείς να τους δώσεις την αγάπη σου, 
αλλά όχι τις σκέψεις σου.
Αφού ιδέες έχουν δικές τους.
Μπορείς να δίνεις μια στέγη στο σώμα τους, 
αλλά όχι και στις ψυχές τους.

Αφού οι ψυχές τους κατοικούν στο σπίτι του αύριο 
που εσύ δεν πρόκειται να επισκεφτείς, ούτε και στα όνειρά σου.
Μπορείς να προσπαθήσεις να τους μοιάσεις 
αλλά μην γυρέψεις να τα κάνεις σαν εσένα.
Αφού η ζωή δεν πάει προς τα πίσω 
ούτε ακολουθεί στο δρόμο του το χτες.

Είσαι το τόξο από το οποίο τα παιδιά σου 
  σαν ζωντανά βέλη  ξεκινάνε για να πάνε μπροστά.
Ο τοξότης βλέπει το ίχνος της τροχιάς προς το άπειρο 
και κομπάζει ότι, με τη δύναμή του τα βέλη του 
μπορούν να πάνε γρήγορα και μακριά.

Aς χαροποιεί τον τοξότη ο κομπασμός του.
Αφού ακόμα κι αν αγαπάει το βέλος που πετάει, 
έτσι αγαπά και το βέλος που μένει στάσιμο. 

KHALIL GIBRAN
"THE PROPHET"

Δευτέρα 21 Οκτωβρίου 2013

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να πιστέψουν στον εαυτό τους


Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να πιστέψουν στον εαυτό τουςΗ ενίσχυση της αυτοπεποίθησης παίζει σημαντικό ρόλο στην υγιή ψυχολογική και συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών.  Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την συμβολή της οικογένειας και των «σημαντικών άλλων», όπως είναι οι παρέες, οι δάσκαλοι και τα άτομα που έρχεται σε επαφή το παιδί.
Οι γονείς προκειμένου να ενισχύσουν την αυτοπεποίθηση των παιδιών τους μπορούν να ακολουθήσουν τις παρακάτω συμβουλές:
  • Επικεντρωθείτε στις δυνατότητες του παιδιού και στα θετικά του στοιχεία, κάνοντάς το να αισθάνεται μοναδικό, σημαντικό και επιθυμητό.  Δείξτε του την αγάπη σας με κάθε τρόπο, η αγάπη δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.
  • Επικεντρωθείτε στο παιδί σας έστω για ένα τέταρτο κάθε μέρα, χωρίς όμως να σας διακόψει κάποιος, αφιερωθείτε του ολοκληρωτικά.   Κλείστε το τηλέφωνό σας και δώστε όλη σας την προσοχή στο παιδί σας, να νιώσει πως είναι μοναδικό και πως του προσφέρετε το χρόνο σας ολοκληρωτικά.

Δευτέρα 22 Απριλίου 2013

Όλο και περισσότεροι πεινασμένοι μαθητές στην Ελλάδα

Η ελληνική οικονομία που καταρρέει, και έχει συρρικνωθεί κατά 20% τα τελευταία πέντε χρόνια. Η ανεργία αγγίζει το 27% - το υψηλότερο στην Ευρώπη – και 6 στους 10 άνεργους δηλώνουν ότι δεν έχουν δουλέψει για περισσότερο από ένα χρόνο. «Αυτά τα στατιστικά αναδιαμορφώνουν τον τρόπο ζωής των ελληνικών οικογενειών με παιδιά, τα οποία πηγαίνουν στο σχολείο πεινασμένα και υποσιτισμένα, σύμφωνα με οργανώσεις ή ακόμη και την κυβέρνηση», γράφει η αμερικανική εφημερίδα, New York Times.

Ο Λεωνίδας Νίκας, διευθυντής δημοτικού σχολείου στον Πειραιά, έχει συνηθίσει να βλέπει τα παιδιά να παίζουν, να γελούν και να ονειρεύονται για το μέλλον. Αλλά τον τελευταίο καιρό βλέπει κάτι εντελώς διαφορετικό. Κάτι που θεωρούσε απίθανο να δει ποτέ στην Ελλάδα. Παιδιά να ψάχνουν στα σκουπίδια του σχολείου για φαγητό, να ζητούν από τους φίλους τους για υπολείμματα και ένα 11χρονο αγόρι, τον Παντελή Πετράκη, να σφαδάζει από την πείνα.

Τετάρτη 17 Απριλίου 2013

ΨΕΜΑΤΑ ΓΟΝΕΩΝ ΠΟΥ... ΠΑΙΔΕΥΟΥΝ ΤΑ ΤΕΚΝΑ

«Θα σε αφήσω εδώ και θα φύγω κακομοίρη μου». Η παραπάνω φράση (παραλλάσσοντας την τελική προσφώνηση ανάλογα με τα κέφια), είναι το συχνότερο ψέμα που λένε οι γονείς στα παιδιά τους. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε διεθνής έρευνα, που μελέτησε όλα όσα σκαρφίζονται οι γονείς για να πείσουν τα πιτσιρίκια τους να κάνουν πράγματα που δεν θέλουν. 

Η ιδιότητα του γονιού, άλλωστε, δεν είναι κάτι απλό. Συνεπάγεται δύσκολες καταστάσεις, άγχος για το αν κάνεις το καθετί που έχει σχέση με το παιδί σου σωστά, και σκηνικά- γόρδιους δεσμούς, που πρέπει να λύσεις για να βγεις αλώβητος από την μάχη με το παιδικό πείσμα. Όταν, λοιπόν, το «γιατί το λέω εγώ» της μαμάς ή του μπαμπά δεν πιάνει, επιστρατεύονται διάφορα ψέματα. Η έρευνα που αναφέραμε πιο πάνω εντόπισε τα πιο διαδεδομένα παγκοσμίως, εμείς προσθέτουμε και τα δικά μας «all time classics» και σας τα παραθέτουμε… με τα δάχτυλα σταυρωμένα πίσω από την πλάτη.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Τα παρακάτω ψέματα δεν παρουσιάζονται φυσικά σαν ορθή παιδαγωγική τακτική, αλλά σαν τα πιο πολυχρησιμοποιημένα (κάτι που δεν τα κάνει απαραιτήτως σωστά).
  • «Θα σε παρατήσω και θα φύγω... ». Όχι, δεν είναι απειλή μιας απατημένης συντρόφου, λίγο πριν ρίξει χαστούκι στον συνοδό της και αποχωρήσει από το ακριβό εστιατόριο.

Πέμπτη 28 Μαρτίου 2013

ΠΡΕΠΕΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΓΝΩΜΗ;

Ένας διάλογος που ίσως κάτι να σας θυμίζει: H μαμά φωνάζει: «Παιδιά, πλύνετε τα δόντια σας, ετοιμαστείτε, είναι ώρα να πέσετε!». Tα παιδιά παρακαλούν: «Mαμά, να παίξουμε λίγη ώρα ακόμη και να πλύνουμε τα δόντια το πρωί;». H μαμά επιμένει: «Ξέρετε ότι το βράδυ πρέπει να πλένετε τα δόντια, αλλιώς θα χαλάσουν». Tα παιδιά προσπαθούν πάλι: «Mα δεν φάγαμε γλυκά το βράδυ, έλα, βρε μαμά, μόνο σήμερα!». H μαμά δεν πτοείται κι αρχίζει να νευριάζει: «Tο ξέρετε πολύ καλά ότι δεν έχει σημασία τι φάγατε, τα δόντια πλένονται κάθε βράδυ, λοιπόν, ελάτε αμέσως!». Eδώ παρεμβαίνει ο μπαμπάς: « E, καλά, δεν θα πάθουν τίποτε για μία φορά, άσ’ τους να παίξουν λίγο ακόμη». Tα παιδιά πανηγυρίζουν: «Nαι! Μπράβο, μπαμπάκα, είσαι πολύ καλός!». H μαμά γίνεται έξαλλη και πιθανότατα επακολουθεί λογομαχία μεταξύ των γονιών.
Aυτό είναι ένα συνηθισμένο, καθημερινό δείγμα ασυμφωνίας μεταξύ των γονιών, που μπορεί να προκαλέσει ένα μικρό καβγαδάκι και να περάσει σχετικά ανώδυνα, χωρίς κανείς να το θυμάται την άλλη μέρα. Ή ακόμη μπορεί να επαναληφθεί μερικές φορές, χωρίς να δημιουργήσει κλίμα «διχόνοιας» ανάμεσα στους γονείς. Yπάρχουν όμως και πολλοί γονείς που θεωρούν ότι οι διχογνωμίες αυτές κάνουν πιο δύσκολη τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους και θα επιθυμούσαν να «ακολουθούν μία ενιαία γραμμή» σε ό,τι έχει να κάνει με αυτά. Φοβούνται ότι αλλιώς μπερδεύουν τα παιδιά, ότι δεν μπορούν να τους επιβληθούν, ότι δεν θα τους παίρνουν στα σοβαρά, αφού δεν εμφανίζονται αρκετά συνεπείς και σταθεροί απέναντί τους.

Παρασκευή 22 Μαρτίου 2013

Έφτιαξε κούκλες με σύνδρομο Down για την κόρη της



Συγκινεί μία μητέρα η οποία δημιούργησε κούκλες εμπνευσμένες από την κόρη της που πάσχει από Σύνδρομο Down.

H 49χρονη Connie Feda από το Pittsburgh της Πενσυλβάνια, δεν ήθελε να βλέπει άλλο στενοχωρημένη την κόρη της Hannah, η οποία όταν χάζευε καταλόγους με παιχνίδια, έλεγε πως καμία κούκλα δεν μοιάζει με εκείνη.

Η μαμά της, όπως είναι φυσικό, προσπάθησε να σκεφτεί τι θα μπορούσε να κάνει την μικρότερη της κόρη να βρει το χαμόγελό της. Έτσι σχεδίασε μια μίνι version της Hannah.

Η 49χρονη όμως ήθελε να δώσει χαρά και σε άλλα παιδιά με σύνδρομο Dοwn και έτσι μετέτρεψε σε full time δουλειά την ενασχόλησή της αυτή. Μάλιστα οι Dolls For Downs όπως λέγονται θα κυκλοφορήσουν στην αγορά τον Μάιο.

Τετάρτη 13 Μαρτίου 2013

Παρακαλώ μη βοηθάτε τα παιδιά μου

Διαβάστε την πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση μιας μητέρας, της Kate Bassford Baker, που απευθύνεται στους γονείς που συχνάζουν μαζί της στο πάρκο.
«Αγαπητοί γονείς που έρχεστε στο ίδιο πάρκο:
Παρακαλώ πολύ μην βοηθάτε τις κόρες μου όταν βρίσκονται στην κορυφή της τσουλήθρας, ιδίως όταν με ακούτε να τους λέω ότι δεν πρόκειται να τις βοηθήσω, και παράλληλα τις ενθαρρύνω να προσπαθήσουν μόνες τους.
Δεν κάθομαι εδώ, 5 μέτρα μακριά από τα παιδιά μου, γιατί είμαι πολύ τεμπέλα για να σηκωθώ να τις βοηθήσω. Κάθομαι εδώ, γιατί δεν τις  έχω φέρει στο πάρκο με σκοπό  να μάθουν πώς να χρησιμοποιούν τους άλλους, ώστε να κάνουν αντί γι αυτές τις δύσκολες δουλειές. Τις έφερα  εδώ για να μάθουν να τις κάνουν μόνες τους.
Θέλω να μάθουν να αναρριχώνται και να τσουλούν χωρίς βοήθεια. Αν δεν μπορούν να τα καταφέρουν, θα πρέπει να μάθουν να αντιμετωπίζουν την απογοήτευση. Έτσι, θα έχουν έναν στόχο  να εργαστούν για την επίτευξή του.

Δευτέρα 11 Μαρτίου 2013

«ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΦΗΒΟΥΣ ΜΑΣ»: ΜΙΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Του Κων. Γανωτή, Φιλολόγου - Συγγραφέα Ἔφηβοι παιδιά μας, ἔφηβοι τοῦ κόσμου, τό ὅτι ἡ γέννησή σας στόν κόσμο, θά ἦταν μιά περιπέτεια μεγάλη τό ξέραμε ἐμεῖς, ποῦ σᾶς γεννήσαμε, τό νιώσατε λίγο κι ἐσεῖς μέ τό πρῶτο σας κλάμα. Αὐτήν τήν περιπέτεια, παιδιά μας, εἶναι πολλά ἀπό σᾶς ποῦ τήν ἔνιωσαν πολύ. Πολλά παιδιά γεύτηκαν τήν οἰκογενειακή ἀθλιότητα καί τό ἀποκορύφωμά της, πού εἶναι τό διαζύγιο τῶν γονέων.
Δέν μποροῦν τά παιδιά οὔτε νά καταλάβουν οὔτε νά συγχωρέσουν τούς γονιούς τους, πού χωρίζουν καί σχίζουν τίς καρδιές τῶν παιδιῶν τους. Ἀκόμα δέν μποροῦν νά καταλάβουν τίς κρύες σχέσεις τῶν γονιῶν τους, πού φανερώνουν πώς δέν ἀγαπιοῦνται. Ἔφηβοι τῆς ἐποχῆς μας, εἴσαστε ὅλοι λαβωμένοι ἀπό τήν παραμέληση τῶν γονιῶν σας καί ὅλης της κοινωνίας. Τό κυνήγι τῶν ἡδονῶν κρατάει τούς μεγάλους σέ συνεχῆ ἀπασχόληση μακριά σας. Κί ἐσεῖς φυσικά ἀπορεῖτε πῶς μποροῦν νά λογαριάζουν καμιά ἡδονή μεγαλύτερη, ἀπό τή θέα τῶν ὡραίων προσώπων σας. Εἴσαστε φτωχοί, πολύ φτωχοί, παιδιά μας ἀπό τά ἀδέρφιά σας. …

Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013

Επάγγελμα γονέας: Πώς να βοηθήσω το παιδί μου στο διάβασμα;

Γράφει η Φανή Βαγγελάτου - Λογοθεραπευτής
Πολλές φορές αναφερόμαστε στο πόσο δύσκολο έχει γίνει πια το σχολείο και πως το διάβασμα στο σπίτι τρομοκρατεί τόσο τους μαθητές, όσο και τους γονείς τους!
Οι μαθησιακές δυσκολίες, για τις οποίες έχουμε γράψει και διαβάσει πολλά, είναι φυσικά ένας παράγοντας που επηρεάζει το χρόνο και την επίδοση της μελέτης. Γιατί όμως όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτως «διάγνωσης» ή «αξιολόγησης», δυσκολεύονται τόσο πολύ στο διάβασμα για την επόμενη μέρα;
Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα δεν είναι μοναδική. Το μαθησιακό προφίλ κάθε μαθητή διαφέρει – ο τρόπος με τον οποίο κάποιος αφομοιώνει καλύτερα, ο χρόνος που χρειάζεται για να τα αφομοιώσει, οι δυσκολίες σε συγκεκριμένα θέματα, η κλίση σε κάποια άλλα. Ωστόσο, υπάρχει ένας κοινός παρανομαστής στα παραπάνω: η οργάνωση.
Πώς όμως μπορεί ένας μαθητής να οργανώσει το διάβασμά του και μάλιστα στην πρώτη κιόλας τάξη του δημοτικού; Εδώ έρχεται πάλι ο ρόλος του γονέα (δύσκολη δουλειά τα παιδιά!). Τα μικρά μας δε γνωρίζουν τρόπους οργάνωσης, ούτε και τρόπους μελέτης. Γι’ αυτό το λόγο το πρώτο που πρέπει να κάνουμε, είναι να τους τα διδάξουμε. Είναι τόσο απλό!
Παρακάτω, θα βρείτε μερικές συμβουλές για τον τρόπο που μπορούμε να οργανώσουμε καλύτερα τη μελέτη στο σπίτι.

Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2013

Γράμμα Στην Κόρη μου..

Πριν πεθάνω, κόρη μου,θα'θελα να'μαι σίγουρος ότι σου έμαθα: 
Να χαίρεσαι τον έρωτα
Να έχεις εμπιστοσύνη στις δυνάμεις σου
Να αντιμετωπίζεις τους φόβους σου
Να ενθουσιάζεσαι με τη ζωή
Να ζητάς βοήθεια όταν
τη χρειάζεσαι
Να επιτρέπεις να σε παρηγορούν όταν πονάς
Να παίρνεις τις δικές σου αποφάσεις
Να υπερασπίζεσαι τις επιλογές σου
Να είσαι φίλη του εαυτού σου
Να μη φοβάσαι μήπως γελοιοποιηθείς
Να ξέρεις πως αξίζεις να σ'αγαπάνε
Να μιλάς στους άλλους τρυφερά

Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 2013

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΑΥΘΑΔΙΑΖΕΙ

Βγάζει γλώσσα, μας ειρωνεύεται, μας μιλά άσχημα και επιθετικά. Όταν η αυθάδεια έρχεται, ο σεβασμός φεύγει. Επιπλέον, όταν αυτό συμβαίνει μπροστά σε τρίτους, η ντροπή, ο θυμός και η απογοήτευσή μας χτυπάνε κόκκινο. 

ΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ ΛΑΘΟΣ;
  • Με όποιον τρόπο και αν περιγράφεται η αυθάδεια του παιδιού, η αιτία είναι κυρίως μία: το παιδί είναι θυμωμένο μαζί μας και προσπαθεί να μας εκδικηθεί. Από τους διάφορους τρόπους που έχει στη διάθεσή του, έχει επιλέξει τη «μεγάλη» γλώσσα.
  • Πίσω από το θυμό του παιδιού διαγράφεται πάντα το δικό μας λάθος. Αν αδιαφορήσαμε για το παιδί όταν ήρθε να μας μιλήσει, αν νιώθει πως το παραμελούμε, γιατί μιλάμε πολλή ώρα στο τηλέφωνο ή το αδικούμε, γιατί π.χ. το μαλώσαμε αμέσως μόλις μπήκαμε στο σπίτι, αν είμαστε απορροφημένοι με τις δουλειές μας και η μόνη στιγμή που ασχολούμαστε με το παιδί είναι για να του δώσουμε διαταγές και να του κάνουμε παρατηρήσεις, ήρθε η ώρα να μας ανταποδώσει την... καλοσύνη.
  • Τα παιδιά καθρεφτίζουν τη δική μας συμπεριφορά. Αν εμείς μιλάμε συχνά επιθετικά μεταξύ μας ή είμαστε αγενείς όταν απευθυνόμαστε στους γονείς μας, δεν μπορούμε παρά να περιμένουμε αργά ή γρήγορα να εισπράξουμε την αντίστοιχη συμπεριφορά από τα δικά μας παιδιά.

Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2013

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

Ο πατέρας γέμισε μπροστά στα δύο του παιδιά ένα βάζο με πέτρες.
Tα παιδιά του, τον κοιτούσαν με απορία. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε: «Είναι γεμάτο το βάζο;» και τα παιδιά απάντησαν: «Ναι, είναι γεμάτο».
Αυτός πήρε ένα σακουλάκι με μικρά βοτσαλάκια και άρχισε να γεμίζει το βάζο, το κούνησε λίγο και τα βοτσαλάκια κύλησαν και γέμισαν τα κενά μεταξύ των πετρών. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε: «Είναι γεμάτο το βάζο;» τα παιδιά απάντησαν: «Ναι, είναι γεμάτο».
Αυτός τότε, πήρε ένα σακουλάκι με άμμο και άρχισε να τον αδειάζει μέσα στο βάζο. Η άμμος χύθηκε και γέμισε όλα τα κενά μεταξύ των πετρών και των βότσαλων. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε: «Είναι γεμάτο το βάζο;» τα παιδιά δίστασαν για λίγο, αλλά απάντησαν: «Ναι, είναι γεμάτο».

Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου 2012

"Η ΑΓΩΝΙΑ ΕΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ" ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΑΜΑΔΕΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2012

Τι είναι αυτό;

Εμείς τα παιδιά θέλουμε οι γονείς μας να μας φέρονται με υπομονή και αγάπη. Έχουμε όμως σκεφτεί πως και οι μεγαλύτεροι άνθρωποι έχουν ανάγκη από την ίδια συμπεριφορά;

 
 πηγη ΠΟΔηΛΑΤΟ

Κυριακή 11 Νοεμβρίου 2012

11χρονος μαθητής: "Δεν έχουμε δασκάλα ένταξης. Σας παρακαλώ βοηθήστε μας"

Το συγκινητικό μήνυμα ενός μικρού μαθητή στο Twitter, καταδεικνύει για άλλη μια φορά τα χάλια της ελληνικής Παιδείας, στην εποχή του μνημονίου.